over de rest van de reis door bolivia en over de mijnen

Foto 1: Uitzicht op het mooie, witte sucre, officiele hoofdstad van bolivia
Foto 2: Mijnwerkes, ik wil met hen niet ruilen
Foto 3: Laguna de los incas, in warm weer, ingesmeerd met modder die als nivea aanvoelt
Foto 4: De laguna op zijn schoonst








Hola los que hablan castellano,
He dado mi sitio en Internet a ustedes para que puedan mirar las fotos. De mis historias supuestamente no entienden nada pero ustedes ya saben que lindo es de trabajar y viajar en Bolivia… eso no tengo que explicar a ustedes.
Ciao y besos
Line





Hola de nederlandstaligen,


fantastische weken achter de rug! Ben sinds kort terug in La Paz. We zijn gister nog eens goed uitgeweest, afscheidsavond van bevriend spaans koppel.
Even vertellen hoe de reisroute nog verder verliep. In Samaipata bezochten we nog “el fuerte”, indrukwekkende incaruines, uitgehouwen in een heilige rots. Na Samaipata, luilekker genoten in Sucre, de witte stad, van wandelingen, marktjes, de leuke stad met prachtige uitzichten, bbq in het hostel, dinosaurusvoetafdrukken bekijken, lekker uit eten, uitgaan, etc.
Na Sucre ging ik verder alleen naar Potosi. Leuke kleurige stad met veel koloniale gebouwen. Ik was onder de indruk van het bezoek aan de mijnen. Van zodra je er gaat werken, weet je dat je levensduur ferm wordt ingekort, door de stoffen die je inademt. Ze werken er in miserabele omstandigheden en bijzonder primitief. Men volgt er de sporen van de mineralen, waar ze ook naartoe leidt. (diepe donkere en onstabiele mijngangen) Men hun handen en tanden steken ze dynamiet in gang, supergevaarlijk. Vroeger moesten de indianen als slaven in de mijnen werken (zilver voor spanje), de mijn is dan ook het grootste graf, 8000000 mensen stierven er, 1000 per week. Indignen werden beschouwd als “zonder ziel” dus daar zaten de spanjaarden niet mee. Nog altijd sterven er 50 mijnwerkers per jaar in de mijn door ongelukken + 150 per jaar door hun slechte gezondheid ten gevolge van het werk. Er werken ook kinderen in de mijn… Vaak kinderen die hun familie moeten helpen onderhouden.
Ieder werkt voor zichzelf en afhankelijk van wat men vindt verdient men 5 a 6 euro per dag, terwijl de eigenaars van de mijn zeker 6000 dollar per dag verdienen. In de jaren 80 was de mijn in handen van de overheid, die zorgde voor betere arbeidsomstandigheden, de overheid kon dit jammergenoeg niet langer bekostigen. Het is zo tegenstrijdig dat een land met zo n natuurlijke rijkdommen, zo arm is en weinig of niet kan profiteren van zijn rijkdommen.

Ik ontmoette een koppel uit Australia en een jongen uit londen. Heb twee dagen met hen opgetrokken. Casa de moneda bezocht, waar men uitlegt hoe men geld maakte in den beginne… in de stad van het zilver. Intresante geschiedenis van de indianen tegenover hun veroveraars. De strijd tussen de twee godsdiensten, de heilige kerk heeft de heilige berg (berg met zilver) van de indianen en de indianenbevolking goed verwoest.

Een iets lichter uitstapje op laatste dag van mijn reisje. We gingen naar laguna de las incas, in vulkanisch gebied, lekker warm water… prachtige zichten. Mmm

Morgen vertrek ik naar Peru!!

Groetjes en tot snel
Line