foto´s

Hello,
Van woensdag tot vrijdag heb ik een cursus gevolgd over therapeutische gemeenschap. Deze was super interessant (theorie + praktijktips) en dit had ik eigenlijk niet verwacht. De cursus ging door in het instituut (het kinderdorp), samen met 14 andere vrijwilligers uit europa. Ik was de enige die niet als opvoeder in zo´n aldea zou werken in santa cruz of la paz maar twas toch fijn. t Was wel raar om in zo´n groep gesmeten te worden, lekker sociaal doen (pff), was de enige die geen taalgenoot had en ik moest dikwijls tolken tussen degene die enkel spaans spraken en het engels van de andere. Ook tijdens de lessen soms. Tijdens de cursus moesten we er leven zoals de kinderen er leven. Om 05.45 (hallo!!) opstaan, klusjes doen, ontbijten, etc. een strak schema!! Dit als onderdeel van de "therapie". Het geloof is er een hele sterke factor om het werk te doen. We kregen ook elke dag een spirituele sessie (in een engelstalige of spaanstalige groep). Als enige niet echt spaanstalige in de spaantalige groep heb ik wel af en toe gekke bekken getrokken. "God is onze vader en doordat hij ons hart heeft geraakt zijn wij allen als vrijwilliger naar hen gekomen, etc. " We werden op het einde ook uitgebreid geëvalueerd (en groep en door de opvoeders). Over mij werd gezegd dat ik er in het begin wat "afstandelijk" ben maar dat ik dat dan uiteindelijk helemaal niet ben en dat ik goed werk zal leveren en dat ik behulpzaam was voor de vertalingen en blablabla. Er moest ook elke dag iemand coördinator zijn en de laaste dag was ik dat. We moesten ook een ei bijhouden tijdens de 3 dagen, bij de evaluatie werd je gedrag dan vergeleken met je gedrag tegenover het ei ( ik was de mijn kwijt maar gelukkig leidden ze er niet te veel uit af).

De kindjes leven daar tegader in verschillende huizen, ze bakken er brood, leren naaien, technische zaken, verzorgen een aantal dieren, etc. Bloedjes van kinderen! Het is wel shockerend om te horen wat die kinderen al hebben meegemaakt. Bijna alle meisjes (hoe jong ook) kwamen al in aanraking met prostitutie, velen zijn afhankelijk van vuelo (lijm, olie, tinner) als ze de eerste fase van het programma beginnen... en zo kan ik doorgaan. Ik ben heel benieuwd om es mee te gaan met het straathoekwerk...

Mijn huisgenote vertelde daarjuist over het systeem in Bolivia ivm naar school gaan, werk zoeken, sociale zekerheid,... Het is hier allezins totaal anders dan in België. Zij heeft bijvoorbeeld 5 jaar psychologie gestudeerd en heeft enkele een bachelor diploma, een master kan je enkel in het buitenland verkrijgen. Studeren is voor de ´rijkeren hier´(die gaan naar privescholen) en dan naar het buitenland. Tenzij je naar de staatschool wil maar de kwaliteit van het onderwijs is daar slecht en je moet heel wat doen om binnen te raken. Als je dan al binnenraakt krijg je les in een klas waar 4 keer zoveel leerlingen zitten (rechtstaan dus!) dan het lokaal aankan, de leerkrachten staken ook veel, etc.

Ben gisteren naar een feestje geweest in el Alto bij Chilenen, deze hadden hun nationale feestdag of zo. Het was heel gezellig. Eerst was er een kerel die constant bewogen liederen aan ´t zingen was en een ander die poezie voorlas, best wel grappig... Men had chileense gerechten verzorgd en later op de avond werd er ook gedanst (en ik moest wel meedoen). Met enkele van deze ga ik ook samenwerken en dat zie ik supergoed zitten.

Volgend weekend ga ik normaalgezien met een spaanse naar het titicacameer. Ben benieuwd...

Thanx voor de leuke mails, leuk om te horen dat ik ´gevolgd´wordt, doet echt deugd.
Bedankt ook voor de berichtjes ivm het hoekenwerk. Ik kan alle tips gebruiken. Ik verlang eigenlijk tot ik echt begin te werken (ipv rondgeleid te zijn), tot nu toe heb ik nog nie veel gedaan (de cursus enzv).

Veel groetjes en een dikke kus aan allen...