zondag 6 januari 2008

DEEL 1
Hello,
Ik weet niet waar te beginnen vertellen over de voorbije maand (al?!). Het eerste wat ik kan zeggen is dat het super druk geweest is maar ook superplezant (chance!).

Voor ik begin te vertellen wil ik nog eens iedereen bedanken die geld heeft gestort of gegeven voor de twee vooropgestelde doeleinden die ik eerder beschreef. Ik heb uiteindelijk een hele grote som kunnen verzamelen. Ik vertel hieronder nog meer over wat er mee is gebeurt. Van wie ik het mailadres kreeg, kon ik al eens mailen, anderen kunnen via mijn ouders ook nog post verwachten, mijn vrienden en familie krijgen ook een dikke knuffel als ik terug kom…
Ik krijg mailtjes van mensen die nog willen storten, ´t Is natuurlijk nog altijd allemaal super welkom, tgaat naar tschooltje in alto lima. 776-5939930-38 vermelding Alalay

Ik zal maar vertellen in chronologische volgorde gezien dit in onze tijdbeleving het handigst is.
Toen ik terug was van Uyuni had ik nog 2 weken om de hoekenklas in orde te krijgen voor de “feria del arte”, een soort schoolfeest waar iedereen werd verwacht het beste van zichzelf te geven. Alle klassen met de werkjes van de kinderen werden getoond en er was een show voorzien met dansen, toneeltjes en allerlei van de kinderen. Ook de twee hoekenklassen werden getoond. Ik heb vooral gewerkt aan de tweede klas die volledig gericht zal zijn op de oudere leeftijd. Beide klassen zagen er goed uit op het toonmoment (veel complimenten) maar in januari zal ik nog massa´s werk hebben om de werking van de klassen beter voor te bereiden, maar misschien moet ik hierover niet in detail treden.
Om het schoolfeest te eindigen hielden we aptapi. Dat houdt in dat iedereen voor iets van eten zorgt. We legden al het eten op een groot plastiek en daarna was het aanvallen geblazen. Op een paar vreemdsoortige patatjes na heb ik niet veel gegeten, je moest namelijk rap zijn en met je vingers grabbelen (zie foto) om eten te hebben (en ik was er mentaal nog niet op voorzien).

We zijn op schoolreis geweest naar Tiahuanaco! Super plezant reisje. Bij vertrek was het regen aan het gieten verwachten we het ergste van de dag. Gelukkig klaarde de hemel op toen we uit de bus stapten, we hadden er immers ook voor gebeden. We hielden een grote picknick. De kinderen hadden allerlei kip, aardappel en rijsttoestanden mee, opnieuw deden sommigen aptapi. Ze keken me wat raar aan met mijn broodjes. Als cultureel bezoek is Tiwanaku zeker de moeite. De zonnetempel en andere ruines van de (pre-inca) tiahuanacobeschaving van 1500 jaar gelden. De kinderen luisterden aandachtig naar de gids (die we dankzij geld van jullie donnaties konden betalen) en volgden met enthousiasme de toer. Wist je dat men in de Tiahuanacobeschaving een pinvormig metaal bond om de hoofden van de babytjes zodat deze een punthoofd kregen (enkel voorbehouden voor de rijken)!!?

Het einde van het jaar is ook de tijd van evaluaties. Met kidlink hielden we de hele dag evaluatie. We bespraken alle voorbije maanden van het jaar in detail. We maakten een zorgvuldige analyse van verloop en van verbeteringsmogelijkheden. Men is van plan om Kidlink nog veel meer uit te bereiden, om veel meer telecentrums te installeren in La Paz en in de dorpen. Het grootste probleem is tot nu toe het gebrek aan computers. Men wil ook lessen geven aan ouders (zoals nu het geval al is in alto lima) maar een probleem is dan bijvoorbeeld analfabetisme bij velen. De evaluatiedag was best gezellig. We hadden tijdens de middagpauze oa ook een gesprek over “het eventueel uitbreken van een burgeroorlog” die sommigen voorspellen. In die weken waren er inderdaad heel wat geruchten door de situatie in Santa Cruz (die verklaarde zich op 8 dec voor een groot stuk onafhankelijk) maar het lijkt toch niet zo´n vaart te lopen. In januari is er ook een referendum, de mensen moeten opnieuw gaan stemmen. Ik vroeg wat ik het beste in het geval van een burgeroorlog en men zei me dat ik vooral veel voedsel moest inslaan. Maar echt, voor de rest lijkt het hier verre van een burgeroorlog. Namelijk kerstsfeer alom.
Ook met Alto Lima hielden we een evaluatie. Ik ben heel wat wijzer geworden over de situatie van de school. Blijkbaar is die met een minimum aan materiaal (zelfs geen ruiten) opgestart en zijn er conflicten geweest tussen de plaatselijke kerk en het schooltje, met de eerste directieleden (die uiteindelijk opstapten). Ook de visie van het schooltje is grondig veranderd. De school evaleerde van huiswerkklassen naar een school die extra uitleg, oefeningen, hoekenwerk, computerles, allerlei activiteiten, voeding, tandenborstels, etc. aanbiedt. Een integrale steun aan de families dus. De grote vraag is “wat het schooltje allemaal voor de kinderen en de families” zou kunnen betekenen. Volgens mij gaat het schooltje nu echt de goede weg op. Dankzij de vele donnaties die ik voor het schooltje ontving zal men nog heel wat aankopen, herstellingen kunnen doen.
Tijdens de evaluaties werden er heel wat bedankingen uitgesproken voor iedereen. Men uit blijkbaar heel hard zijn dankbaarheid in de kerstperiode.

Op 18 december, als laatste dag van het schooljaar dat de kindjes kwamen, hielden we een kerstfeest in Alto Lima voor de kinderen en de ouders. We versierden de school, er kwamen (plaatselijke) clowns, de directie en leerkrachten brachten een kerstboodschap, er waren opnieuw optredentjes door de kinderen, ook ik heb ook voor de 1e keer daar een liedjen ten berde gebracht (die niemand verstond), de kinderen kregen een kadootje (visput!) en een paneton (een soort brood die hier typisch is met kerst- de onze gemaakt in het kinderdorp), we aten en drinken iets, een noorse deelde kerstmutsen uit aan iedereen (haar iedee van een perfecte kerst?!), etc. Kortom iedereen ging tevreden naar huis.
De foto staat niet goed maar het lukt mij precies niet om hem te draaien of weg te doen.

Met mijn beide werken deden we ook van “amigo secreto” waarbij je een kadootje moet kopen voor de collega “van wie je zijn naampje trekt”. Een heel groot verschil tussen de gegeven kadootjes van de bolivianen en de niet-bolivianen. Ik kreeg bijvoorbeeld een plastieken bloemen klok-nachtlamp, met heel veel liefde gegeven natuurlijk. Ik vond het verschil tussen de verschillende smaken “grappig” maar ik respecteer ze natuurlijk. Een ander verschil in cultuur merkte ik wanneer we met de mensen van Alto Lima besloten eens samen uit te gaan. Na een tijdje praten merkten we dat we het hadden over verschillende betekenissen “uitgaan”.
Uitgaan voor mij: Na 8 uur, samen in een bar of dansgelegenheid, met consumptie in de hand. Liefst een beetje dansen, of gewoon heel veel praten en dit tot in de late uurtjes.
Uitgaan voor de groep leerkrachten van Alto Lima: in de namiddag een ijsje gaan eten of in het prado (grote straat in het centrum) gaan wandelen (kijken naar de kerstversiering), etc. Zij gaan nooit (!!!) uit naar bars of dergelijke, drinken geen alcohol (geen van hen). Wat doen ze dan wel? (vroeg ik hen) Ze gaan naar de kerk, komen naar het schooltje, etc. Misschien moet ik alvast eens mijn visie op uitgaan veranderen (het zou mijn gezondheid goed doen).
Hoe decadent zullen ze mij niet vinden…

Met de collega’s van Kidlink bereidden we kleine pakketjes (koekjes, snoep, melk) voor de straatkinderen. Het was wel plezant om die aan hen uit te delen. Ik nodigde hen ook allen uit voor het grote kerstfeest in Satelite (zie een beetje verder in de tekst).

Men heeft men nog maar eens bestolen. De week ervoor had men mij (op de markt in El Alto) in mijn gezicht gespuwd om zo mij af te leiden om me te kunnen bestelen. Het is toen niet gelukt, ik had mijn rugzak goed vast… (dank u trui, ik dacht aan jouw tips!!) De week erna is het jammergenoeg wel gelukt. Dit keer met een geheel ander tactiek. We kwamen van een feestje met een een hele bende en stonden op de stoep. Ik stond aan de zijkant van de stoep. Er passeerde een rode sportwagen in volle vaart en die slaagde er in mijn tasje van mij lichaam te gritsen, snijden in een halve seconden. Het duurde even voor ik besefte wat er gebeurde. Ik mijn gsm en wat geld kwijt. Valt uiteindelijk nog mee… Allen bellen naar mijn nieuwe gsm of vast nummer. (mieke bewees dat het werkt om te bellen!)
GSM 00-591-79511983
Vast toestel:00-591-2-2443824

1 opmerking:

Anoniem zei

kun je mij eens contacteren? of je mail adres doorgeven?

ik vertrek 27 juni 2008 naar La Paz Bolivia, om er vrijwilligerswerk te doen in Alalay.

mijn email
celinedewandeler@hotmail.com