1e tripje + werk

Ik heb het gevoel dat ik heel veel zou kunnen vertellen maar ik zal het niet te lang maken. Ik ben nu aan het typen op mijn werk in alto lima. Het is er muy frio (heel koud) omwille van de hoogte. Ik heb juist een koude portie puree en vlees binnen. Het is hier nogal dikwijls zo dat je je eten koud moet verorberen.
Ik heb juist een fijn weekend achter terug. We gingen naar copacabana en isla del sol in het titicacameer. Ik ging met en spaanse en een canadese int begin. Op het eiland isla del sol is het alsof je terecht komt in een vorig tijdperk. Er is niks gemotoriseerd. Alles wordt versjouwd op door lama s, ezels of op de eigen rug (in zo n typisch gekleurd doek), van baby s tot bakken bier, tot zelfs kasten. Men loopt er ook rond in de traditionele kledij. Het eiland is voor een groot stuk (vroeger) bewerkt geweest. De Inca s zouden degenen geweest zijn die begonnen zijn met alle terrassen voor de landbouw, daardoor zien de bergen er “gestreept” uit. Je kon er gemakkelijk in een hotelletje logeren voor amper 2 euro. We zijn van de zuidkant naar de noordkant van het eiland gewandeld. Prachtige uitzichten, ruines van inca s, heel veel kindjes die snoep of geld vragen, etc. De mensen wassen hun kleren in het meer, om te douchen of om stromend water te halen moeten velen ook emmer of bidon per bidon meezeulen of laten meezeulen door de lastdieren. Het was een hele belevenis om mee te varen met de gemeenschapsboten, waarin naast mensen ook allerlei materiaal naar het eiland wordt gebracht (als enige weg ter bevoorrading). Het enige lastige aan de reis was mijn ademhaling. Ik werd bij de minste inspanning heel kortademig en dat was hard voor alle beklimmingen. Wat coca gekouwd... Ik heb wel wat afgezien maar dat doet me ook wel deugd he... Net als hier in alto lima. Ik heb ook terug een staaltje gezien van hun (bij)gelovigheid, in copacabana was er een soort berg die pelgrims beklimmen. Bovenaan koop je in miniatuur wat je in de komende tijd hoopt te verkrijgen. Je kan er ook allerleid religieuze riten beleven. Verschillende "priesters" (meen ik) wachten je op aan hun kleine altaartjes.
Voor mijn werk ben ik nog altijd even enthousiast.
Vooral voor hetgene in alto lima: het hoekenwerk. Vrijdag geef ik samen met iemand anders en korte “cursus” (ik in de mate van het mogelijke... ) over wat hoekenwerk juist is en wat we gaan proberen... Ik heb mezelf voorbereid met een samenvatting (doelen, richtlijnen, etc.) in het spaans voor elk. Bedankt voor de tips van sommigen, ik kan ze goed gebruiken!! De komende weken ga ik proberen om te beginnen met het hoekenwerk (met het materiaal die we al hebben), proberen op welke manier we met de kinderen in de hoeken kunnen werken. Ik weet niet in welke mate de kinderen gewoon zijn om zelfstandig of met opdrachten te werken. Alles valt dus af te wachten. Het schoolsysteem is hier wel helemaal anders vrees ik waardoor ik soms niet echt een goed aangrijpingspunt heb. Ik stuur later wel eens foto s door van het schooltje. De accomodatie is niet zo aangenaam maar ok. Kleine koude klasjes, weinig materiaal, etc. Verder kan ik gerust heel lang bezig zijn met het knutselen van educatief materiaal vrees ik. Dus iedereen die sjablonen van fiches, educatieve spelen of werkbladen digitaal heeft staan kan er ons mee helpen.
Voor het werk in casa eguino wacht ik nog wat af. Ik heb videosessies + bespreking voorbereid voor straatkinderen, kinderen in twee tehuizen en deze sessies zijn volgende week. Donderdag wil ik “ciruculo de cultura” beginnen voorbereiden, een activiteit omtrent een thema voor in de tehuizen. Men gaat ook een tentoonstelling doen met een reeks tekeningen (in paint) van kinderen van de straat en uit de tehuizen. Een taak van mij is om de tekeningen die we gaan gebruiken wat “meer af” te maken, dit vind ik wel een rare opgave.
Waarmee kan je me helpen:
Ø ideeen voor goeie films voor kinderen tussen 9 en 18 jaar
Ø ideeen voor activiteiten omtrent een welbepaald thema
Ik hou ervan om telkens van mijn werk naar huis te wandelen. Gesprekjes met de schoenpoetsers, de markten van de heksen (met gedroogde kleine babylama s), La Paz die eigenlijk een grote markt is, het uitzicht om u tegen te zeggen (je ziet de hoogste besneeuwde toppen altijd voor je neus), etc.

Hetgene wat ik hier het meeste mis is een goed gesprek in eigen taal, hoewel dat hier hoe langer hoe beter gaat in het spaans. Ik ben misschien soms nog wat te ongeduldig. Het is wel fijn met mijn huisgenote en ik heb ook al een hoop mensen leren kennen.

Vanavond afscheid van een chileen die teruggaat en van de spaanse (waarmee ik op weekend ging) die naar santa cruz gaat wonen. Hopelijk nog tijd om dit op mijn blog te posten.

Veel groetjes en vanavond beantwoord ik mails (nog nie veel tijd gehad)

Line

foto´s

Hello,
Van woensdag tot vrijdag heb ik een cursus gevolgd over therapeutische gemeenschap. Deze was super interessant (theorie + praktijktips) en dit had ik eigenlijk niet verwacht. De cursus ging door in het instituut (het kinderdorp), samen met 14 andere vrijwilligers uit europa. Ik was de enige die niet als opvoeder in zo´n aldea zou werken in santa cruz of la paz maar twas toch fijn. t Was wel raar om in zo´n groep gesmeten te worden, lekker sociaal doen (pff), was de enige die geen taalgenoot had en ik moest dikwijls tolken tussen degene die enkel spaans spraken en het engels van de andere. Ook tijdens de lessen soms. Tijdens de cursus moesten we er leven zoals de kinderen er leven. Om 05.45 (hallo!!) opstaan, klusjes doen, ontbijten, etc. een strak schema!! Dit als onderdeel van de "therapie". Het geloof is er een hele sterke factor om het werk te doen. We kregen ook elke dag een spirituele sessie (in een engelstalige of spaanstalige groep). Als enige niet echt spaanstalige in de spaantalige groep heb ik wel af en toe gekke bekken getrokken. "God is onze vader en doordat hij ons hart heeft geraakt zijn wij allen als vrijwilliger naar hen gekomen, etc. " We werden op het einde ook uitgebreid geëvalueerd (en groep en door de opvoeders). Over mij werd gezegd dat ik er in het begin wat "afstandelijk" ben maar dat ik dat dan uiteindelijk helemaal niet ben en dat ik goed werk zal leveren en dat ik behulpzaam was voor de vertalingen en blablabla. Er moest ook elke dag iemand coördinator zijn en de laaste dag was ik dat. We moesten ook een ei bijhouden tijdens de 3 dagen, bij de evaluatie werd je gedrag dan vergeleken met je gedrag tegenover het ei ( ik was de mijn kwijt maar gelukkig leidden ze er niet te veel uit af).

De kindjes leven daar tegader in verschillende huizen, ze bakken er brood, leren naaien, technische zaken, verzorgen een aantal dieren, etc. Bloedjes van kinderen! Het is wel shockerend om te horen wat die kinderen al hebben meegemaakt. Bijna alle meisjes (hoe jong ook) kwamen al in aanraking met prostitutie, velen zijn afhankelijk van vuelo (lijm, olie, tinner) als ze de eerste fase van het programma beginnen... en zo kan ik doorgaan. Ik ben heel benieuwd om es mee te gaan met het straathoekwerk...

Mijn huisgenote vertelde daarjuist over het systeem in Bolivia ivm naar school gaan, werk zoeken, sociale zekerheid,... Het is hier allezins totaal anders dan in België. Zij heeft bijvoorbeeld 5 jaar psychologie gestudeerd en heeft enkele een bachelor diploma, een master kan je enkel in het buitenland verkrijgen. Studeren is voor de ´rijkeren hier´(die gaan naar privescholen) en dan naar het buitenland. Tenzij je naar de staatschool wil maar de kwaliteit van het onderwijs is daar slecht en je moet heel wat doen om binnen te raken. Als je dan al binnenraakt krijg je les in een klas waar 4 keer zoveel leerlingen zitten (rechtstaan dus!) dan het lokaal aankan, de leerkrachten staken ook veel, etc.

Ben gisteren naar een feestje geweest in el Alto bij Chilenen, deze hadden hun nationale feestdag of zo. Het was heel gezellig. Eerst was er een kerel die constant bewogen liederen aan ´t zingen was en een ander die poezie voorlas, best wel grappig... Men had chileense gerechten verzorgd en later op de avond werd er ook gedanst (en ik moest wel meedoen). Met enkele van deze ga ik ook samenwerken en dat zie ik supergoed zitten.

Volgend weekend ga ik normaalgezien met een spaanse naar het titicacameer. Ben benieuwd...

Thanx voor de leuke mails, leuk om te horen dat ik ´gevolgd´wordt, doet echt deugd.
Bedankt ook voor de berichtjes ivm het hoekenwerk. Ik kan alle tips gebruiken. Ik verlang eigenlijk tot ik echt begin te werken (ipv rondgeleid te zijn), tot nu toe heb ik nog nie veel gedaan (de cursus enzv).

Veel groetjes en een dikke kus aan allen...

Mijn werk hier

Hallo,
Hier ben ik alweer.

Ik beschrijf het ene project heel uitgebreid omdat ik van sommigen van jullie wat tips of hulp wil vragen. Sla het gewoon over als je enkele dolle fratsen en anekdotes wil.

Het werk die ik zal moeten doen:
PROJECT CASA ALTO LIMA – elke dinsdag en woensdag
In El Alto (arme buurt in het hoogste gedeelte van La Paz) is er een soort van (naschools) schooltje “Casa Alto Lima”. In El Alto gaan de kinderen in de voor – of namiddag naar school. Hun ander deel van de dag gaan ze naar Casa Alto Lima , waar ze in verschillende klasgroepen begeleid worden om hun huiswerk te maken, andere oefeningen te maken en te spelen (want de meeste kunnen dit ook niet zo goed). Dit is dus preventief werk omdat er heel veel uitval is van deze kinderen doordat ze niet ondersteund worden in hun schoolse activiteiten. En het is o zo belangrijk dat de kindjes naar school gaan!! Velen van hen komen terecht in de straat (enige alternatief). (Voor de kinderen is het soms makkelijker om op straat te wonen omdat ze dan hun inkomsten zelf kunnen houden)
Deze “lessen” verlopen dikwijls nogal chaotisch. De begeleiders zijn geen leerkrachten die opgeleid zijn maar mensen van een katholieke gemeenschap daar (voor zover ik weet). Tijdens de les die ik meevolgde deden de meeste kinderen gewoon wat ze wilden, enkelen waren wel bezig aan hun huistaken en enkelen maakten extra oefeningen... Sommigen zijn echt wel slim maar aan anderen is het uiterst moeilijk om uit te leggen dat “13 + 12 gelijk is aan 25”.
Mijn chef (Suzanna) vertelde me dat ze meer structuur wil in deze klassen. Ik zou de aanzet moeten geven voor het ontwikkelen van meer structuur daar, ondersteuning van de leerkrachten en een soort van “hoekenwerk” installeren zoals we bij ons ook hebben in het lager en in het kleuter. Ik vertelde haar dat ik het niet zag zitten om “commentaar te geven” op hun manier van lesgeven daar, dat ik zeker eerst langer wil meedraaien in hun werking (ik voel me absoluut niet in de positie om anderen de les te gaan spellen, ik zie nog wel wat ik wel en niet kan doen). Ik ben wel begonnen met het opzoeken rond hoekenwerk. Dit hoekenwerk komt tegemoet aan verschillende de niveaus van leerlingen in de klas (kinderen van verschillende leeftijden en met verschillende capaciteiten zitten samen). Het doel zou zijn dat kinderen eerst hun huiswerk maken, dan extra oefeningen en dan hoekenwerk. (ipv de chaotische uren)
MIJN VRAAG AAN IEDEREEN DIE IETS VAN HOEKENWERK KENT:
Tips voor het ontwikkelen van dit systeem
Tips voor het ontwikkelen van een “krachtige leeromgeving”, stimulansen bieden aan de kinderen
Tips voor ontwikkelen van materiaal voor deze hoeken (taalhoek, wiskundehoek, WO hoek, spelletjeshoek, etc.)
De 260 euro die jullie zo gul doneerden zullen waarschijnlijk voor het ontwikkelen van dit materiaal gebruikt worden.

PROJECT KIDLINK elke maandag en donderdag
www. Kidlink.org – internationaal ondersteunend programma voor kinderen
daar zou ik instaan voor het ontwikkelen van “extra-curriculaire” activiteiten
meer erover later (geen zin meer om te typen)
En de vrijdag die ik over heb doe ik opzoekingswerk.

Anekdotes:
- Om de mensen hier te sensibiliseren om het zebrapad te gebruiken lopen er mensen rond, verkleed in zebra s, ze tonen de zebrapaden en leggen uit wat je er mee moet doen...
- Hoewel ik een tv heb met 75 kanalen, wast er een vrouwtje mijn kleren in de badkuip voor 70 cent, hebben we geen verwarming etc.
- Ik laat de hond zelfs al uit!
- Etc.
Veel stakingen hier: Class war threatens Bolivia over Morales reforms (geinteresseerden?)
Farmers rally to back presidential programme & Leadership blames clashes on US interference

Morgen vertrek ik naar het “kinderdorp” voor een driedaagse cursus.
Hasta la proxima
Line

Wat kom ik hier doen?

Hola!
Ik kwam eigenlijk om foto´s te posten maar de batterij van mijn fototoestel is plat.

Vandaag in een ander huis van Alalay geweest waar een aantal jongens wonen die vroeger in de straat leefden, er komen ook schoolkinderen voor bepaalde lessen, begeleiding, etc. Morgen bespreek ik met mijn chef wat ik ga doen, mijn plannen voorleggen... Ik vertel er dan wel meer over. Ben wel benieuwd! Woensdag tot vrijdag volg ik een curus over therapeutische gemeenschap.

Het weekend verliep wel vlotjes. Vrijdagavond naar een optreden en zaterdagavond mee met claudia naar exklasgenoten van haar. Beetje saai... (ze zaten er allemaal vodka en rhum te zuipen) veel meer zin om opt gemak wat te lezen (echt!), etc. Wist niet goed wat gezegd en zijzelf waren allesbehalve sociaal. Ben zaterdag een gitaar gaan kopen. Ik kwam terecht in straatjes die nogal middeleeuws leken, de fruit- en groentenmarkten van hier... ik heb foto´s nodig he. Zalige wandeling met heel veel nieuwe indrukken van La Paz. Ben vrijdag en zondag ook gaan wandelen in La Paz met Katrien (meisje die ik ken van BTC) die hier een paar dagen is. Uitzichtpunten, heksenmarktjes, het stadion van La Paz, plaza Murillo etc. Leuk om haar ervaring met het land en de stad te horen. Ze wist me de mooiste en leukste plekjes te tonen. Als ik alle restaurantjes, plaatsen, bars moet bezoeken die zij, Claudia en anderen aanraden dan blijf ik beter een paar jaar....

Ik ben absoluut niet meer hoogteziek... wel andere kwaaltjes die ik jullie zal besparen. Het weer zal alleen maar verbeteren naar het schijnt, daar de lente bijna begint!!! (hoe zit dat daar met die klaplong van Joram??)

groetjes en tot snel

mijn adres

Om verwarring te vermijden, onderstaand adres is inderdaad mijn adres, zoals opgemerkt ziet het er wat anders uit (geen postcode enzv) maar het is het correcte adres.

Line Ostyn

Avenida 6 de agosto 2195

Edificio esmeralda - piso: mezaninne

La Paz - Bolivia

1e werkdag

Ik ben nu aan twachten op iemand die me mijn taken nader zal toelichten. Als ik de tekst abrupt stop is het omdat ze is aangekomen. Ik heb een afspraak met haar om 10 uur.
Gister werd ik op sleeptouw genomen door Victor, een Chileen (werkt voor america solidaria). We gingen naar casa Alta Lima, het huis waar kindjes begeleid worden die naar school gaan. We gingen er naartoe met de taxibus, geschift hoor... je moet eerst en vooral zorgen dat je in de juiste kruipt en dan zit je volgepropt in zo n busje. Deze gaan dan toeterend de stad door. We hebben er 1.5 uur over gedaan om van La Paz in el Alto te raken. Er was een grote markt waar ze echt alles verkochten, van kopspelden tot auto s, van gitaren toe bolhouden... Hierdoor ging de trip supertraag. Ook allemaal kleine soorten bbq s in de straat waar ze weinig smakelijk ogend vlees verkopen.
Ik had al weer superveel last van de hoogte. Uiteindelijk kwamen we aan in de meest arme delen van de stad. Grote wijken met huisjes van niks. De muren zijn gewoon rode bakstenen. Casa alta lima ziet er uit als een schooltje. We kwamen toe om 12.00 uur dus we moesten 2.5 uur wachten vooraleer de sessies weer begonnen. Geen verwarming, superkoud... Ik zat daar zo wat af te zien maar gelukkig kwamen toe de kindjes binnen. Ik wist plots weer waarvoor ik het deed... Schattige kindjes met allemaal een snotneus. Die kwamen knuffels geven, vroegen men naam en noemen mij hermana zoals de andere vrouwelijke begeleiders (betekent zus).
Ik heb meegeholpen in een soort huiswerkklas. Ik hielp kindjes met rekenen en cijferen. Ik moest wel diep nadenken om mij te herinneren hoe dat cijferen nu ookal weer ging. Ik stuur wel eens een foto van dat zogenaamde klasje. In de pauze kregen de kindjes een broodje, een (afschuwelijk) drankje met maizena en suiker in en moesten de kindjes hun tanden poetsen.
Het laatste uur lieten ze mij alleen met een groepje kindjes. Ik dacht dat we gewoon verder deden met hetgene van voor de pauze. De kindjes schreeuwden voor spelletjes en allerlei dingen die ik niet ken. Ik voelde me ambetant dat ik ze niet een beetje in toom kon houden, heb toen maar pictionary gespeeld. Achteraf kreeg ik te horen dat het laatste uur bedoeld is om te "leren spelen". Ik vond het wel stom dat ze mij dit niet hadden verteld want ik was inwendig wel erg nerveus geworden. Zware hoofpijn en dan die kindjes, het was toch even doorbijten. Maar ik zie het daar wel zitten hoor.
Tijdens de terugrit was ik een wrak.
Toen kwam ik thuis, Johann en Claudia zaten mij op te wachten. Het was de eerste keer dat ik Claudia, mijn nieuwe huisgenoot zag. Het ziet er wel een toffe uit. (Mijn mannelijke vrienden zouden het zeker een helse knappe vinden.) Ik ben toen samen met Claudia iets gaan eten ze vertelde me zeker over 100 leuke bars en restaurants. Ik probeerde me te blijven concentreren maar was doodop. Ik zie het zitten om bij haar en de hond Sam te wonen. Vanavond ga ik met Johann en Claudia naar een jazzconcert, ben benieuwd...

Mijn eerste dag in La Paz

Ik zal nu zo goed en zo kwaad als het kan een tekstje sturen. Sommige toetsen vind ik niet gemakkelijk dus die sla ik over en in kan me nog niet zo goed concentreren dus... excuus voor slechte kwaliteit van de tekst.
De trip viel goed mee. Enkel de 8 uur wachten in miami met dan nog het tijdsverschil en bijpassend vermoeid gevoel maakten het wel wat lastig... En de amerikanen kunnen stom doen over al hun formaliteiten!!
Deze morgen kwam ik dus aan in La Paz. Ik krabde toch even in mijn haar toen ik merkte dat ik daar moederziel moest wachten maar geluk kwam Johann, de vrijwilligerscoordinator mij dan halen (een uur te laat) , hij herkende me direct van de foto die ik had moeten doorsturen bij mijn applicatieformulier. Hij voerde me van el alto waar ik was geland tot waar ik woon in het centrum van La Paz (de hele tijd naar beneden, met indrukwekkend uitzicht). Het appartement valt supergoed mee, het is ruim, ik heb ook een grote kamer, schoon uitzicht er woont een hele lieve hond,... Geen verwarming en een ijskoude douche is wel wat minder. Morgen komt mijn flatgenote aan, Claudia.
Ik heb deze morgen nog geprobeerd om wat te slapen, ik was wel duizelig. Toen ik wakker werd voelde ik me echt wel ziekjes. Ik had niks van eten of drinken meer dus ik moest het huis wel uit. Dit was een hele onderneming. Om een paar blokken verder te wandelen naar de winkel en terug heb ik zeker zes keer een pauze moeten inlassen. Ik voelde me zo flauw, duizelig, zonder energie... Na wat gegeten te hebben was het al veel beter maar ik voel me toch nog niet optimaal.
Ik kreeg juist een inleidend gesprek van Johann en zit nu op den hoofdbureau van Alalay te typen. Men heeft hoge verwachtingen van mij. Op het applicatieformulier schreef ik over stages bij straathoekwerk, mijn job, afgestudeerd zijn als pedagoog en leerkracht en verder moest ik nog heel veel vragen beantwoorden over vanalles. Blijkbaar ben ik aan de hand van het formulier sterk in de smaak gevallen. Vooral een vrouw die ik nog niet nader ontmoet heb had heeft vanalles voor me in petto.
Men wil graag dat ik aan drie projecten deelneem:
- preventieproject: in een inloophuis hier in la paz komen kinderen met problemen, daar helpen ze hen met schoolse taken en veel meer, men probeert er om de kinderen van de straat te houden en ze te ondersteunen in hun gezin en in het naar school gaan
- kidlink: internationaal project voor programma s voor kwetsbare kinderen om bij te leren, te motiveren, van de straat te houden, etc.
- straathoekwerk: eerste fase in hun 4 fasen model voor straatkindern (schrijf ik later wel meer over)
Mijn eerste indruk van La Paz, wel je ziet heel wat verschillende beelden, de minibussen, de typische boliviaanse vrouwen, kinderen, ik stuur later wel wat fotos.
Morgen aan de slag! (10.30 gelukkig)

tot een beetje later

ps btw de vorige tekst was een digitaal artikel, heb dit dus niet zelf geschreven (ben niet zo n schrijftalent hoor)
ps om berichten te posten moet je ofwel een googleaccount hebben (nie moeilijk) maar je kunt ook anoniem posten