in vrede

Schoolfeestje in schooltje alto lima waar ik werk... Presentatie door de kinderen van info over bolivia, la paz, de typische dansen, etc.

De kindjes willen altijd op de foto!!! Als ik mijn fototoestel bovenhaal moet ik blijven fotos trekken. 4e foto is de hoekenklas, ze amuseren zich de kindjes maar er moet nog veel verbeteren in de hoekenklas (nog een lange weg te gaan dus)

Ik amuseer me nog altijd heel hard hier. Geplaagd door keelpijn en een wankele maag weliswaar maar ik laat me niet doen e. Ik heb een harde werkweek achter de rug.
Gisteravond heb ik opnieuw straathoekwerk gedaan. Het is verbluffend hoe sommige kinderen, jongeren hier leven… vanalles proberen verkopen ofwel stoned van de “vuelo” en “clefa”, zwanger of niet, met of zonder kindje aan je hand of op je rug… Ze vormen groepen en hangen wel goed tesamen dat is wel positief. Een van mijn taken hier is dus om een aantal van hen naar kidlink te krijgen (een aanbod van computerles etc. ) in vaste uurroosters, in groepen, ... geen sinecure kan ik je verzekeren. Het interessante aan mijn werk nu is ook dat het de eerste keer is dat er iemand EN in de straat EN in kidlink werkt. Dat is bevordelijk voor de communicatie, de communicatie is heel slecht. Heb zelf ook al frustraties ervaren daaromtrent. Je overtuigt bijvoorbeeld met man en macht een aantal jongeren om te gaan (wat al heel moeilijk is) en dat wil men die namiddag hen toch geen computerklas geven… zo´n dingen.
Ik gaf ook zelf aan dat een aantal van de “jongere” vrijwilligers (van casa eguino) veel met straatkinderen omgaan op een “spontane” wijze en heb zo gesuggereerd dat we via hen misschien aan meer publiek kunnen raken… misschien zal het werken he. Men is alvast blij met mijn ideeën.
Wat heel verschillend is met Belgie hier is dat men hier niet erg aan hun “netwerken” werkt, terwijl dit heel belangrijk is in de hulpverlening in Belgie. Het eerste wat ik hier zou organiseren is meer contact tussen alle verschillende organisaties en uitwisseling van expertise. De gasten zouden veel beter toegeleid worden naar alle verschillende diensten. Maar aangezien de overheid niets van hulpverlening doet is, er niks centraals is dit wat moeilijk. Geen enkele organistie probeert wat de “bundelen” of communicatie tot stand te brengen.
De overheid doet hier niks e…
Ik heb verschillende interessante gesprekken gehad de laatste tijd hier. Zo was er de discussie tussen de vrijwilligers en Claudia (mijn huisgenote) waarom de kinderen in de tehuizen om 5 uur smorgens moeten opstaan (van 3 tot 18 jarigen) .. de jongsten zouden slaaptekort hebben enzv… Claudia vertelde dat dit is om de kinderen voor te bereiden op het leven die ze zullen hebben ( die nooit eenvoudig zal zijn) , als men zal studeren zal men namelijk tegelijk moeten werken, een huis onderhouden,… Men wil ze dus zo voorbereiden op hun toekomstig leven. Met een aantal vrijwilligers hadden we natuurlijk bedenkingen maar het is heel moeilijk om er eenduidige uitspraken over te doen.
Kinderarbeid is ook zoiets. Een van onze verankerde normen is dat kinderen niet moeten werken. Hier werken vele kinderen keihard en lange dagen. In een van de mini-bussen, dingen verkopen, etc. Een groep doet het “om hun ouders te helpen” en een andere groep doet het om zelfstandig te overleven, bv. De grote groep schoenpoetsers. Het is echt moeilijk om hier iets tegen kinderarbeid in te brengen, het is zodanig gewoon hier… Om maar de te zwijgen van de kinderen die zich prostitueren voor geld en allerlei andere praktijken.
Vorige week hebben “een groep vaders” in Ceja (wijk in el alto) een reeks bars platgebrand. (Zie artikel over prostitutie in de morgen) Ze deden dit omdat hun kinderen naar deze bars gaan en er niet gezonder op worden natuurlijk… Toen ik daar een voormiddag werkte zag ik er bijvoorbeeld een jongen midden in de straat liggen (halfdood of stomdronken?) en niemand kijkt erna om. De actie van de vaders valt natuurlijk af te keuren maar is te begrijpen als je weet dat de overheid niets doet aan praktijken van dergelijke bars en ook niks doet om jeugd te beschermen tegen allerlei invloeden (wat in Europa heel belangrijk is e)
Er zijn bijvoorbeeld ook allerlei kleine cinemazaaltjes in sommige wijken in el alto. Daar vertonen ze allerlei pornofilm. Ook jonge kinderen in de straat zien deze films en worden er verschrikkelijk door beïnvloed.
Vorige week kreeg ik te kampen met een moeilijke situatie. Een aantal kinderen in de straat waar we mee praten waren constant “seksuele” gebaren aan het maken, maakten er een sport van om mijn achterste aan te raken of om heel dicht te komen. Je kan er kwaad om zijn maar coco (de straathoekwerker waar ik mee samenwerk) zei dat deze kinderen vaak misbruikt zijn geweest (of seksuele spelletjes doen voor geld) en altijd naar van die pornofilms gaan. Ik wordt er gewoon heel triestig van. Deze kinderen zijn geestelijk al zo misvormd. Ze snuiven ook constant clefa. Ik probeer ze dan enkel een moederlijke knuffel te geven… wat kunnen we doen…
Weet je dat coco, de straathoekwerker vroeger zelf als kind in de straat leefde? Dit is wel en fantastisch uitgangspunt (bewijs dat het kan) voor de kinderen om hen te motiveren om iets met hun leven toe doen. Coco heeft zelf echt als kind op straat geleefd, drugs gebruikt, in de gevangenis gezeten… fantastisch hoe hij is kunnen worden hoe hij nu is (hij zelf heeft 4 bloedjes van kinderen die soms mee gaan met het straathoekwerk!).
Nog over iets anders. Gisteren tijdens het straathoekwerk zagen we op een plein een christelijke bijeenkomst. Een hiphopachtige jonge gast kwam in een “coole” manier verkondigen (met omkadering van het ministerie) samen met andere jonge gasten hoe goed god en christus zijn en dat we christus moeten zoeken, bidden etc. Een litenie van veel te lang naar mijn gedacht… Soit tot zo ver kon ik nog volgen. Daarna begon hij een soort “duiveluitdrijving” met een van onze straatkinderen (een gast die een tijd in een tehuis van alalay zat maar un weer op straat is en gebruikt). Deze dingen had ik enkel gezien in film en reportages over van die “gekken”. Hij legde zijn hand op het voorhoofd van die jongen, schreeuwde allerleid dingen over god en de bijbel, daarna liet men de jongen achterovervallen en kreeg de jongen een gigantische huilbui. Ik kreeg maar heel nare gevoelens bij het hele schauwspel. Coco vroeg me waarom ik me er slecht bijvoelde. Hij vond het blijkbaar allemaal veel meer normaal. En waarom ik niet religieus, gelovig ben? Geloof ik in God? En wat ik vond van de invloed van mtv clips die men daar ook vertoont. Jah, waar te beginnen…

Over reizen. Ik wil natuurlijk heel graag vanalles van bolivia zien. Het probleem is dat ik hier echt wel mijn werk heb. Ik moet een beetje plannen wanneer ik wat wil gaan doen… Ik denk dat ik in februari wel wat ga reizen, een aantal weken aan een stuk. In december neem ik ook wat vrij als mijn ouders komen. Men is niet zo happig op mensen die een week vrij vragen en zo. Ik heb al een aantal weekendjes gedaan he. Ik twijfel wat over wat ik hen wel en niet kan vragen en misschien blijf ik nog twee weekjes langer in maart, gewoon om wat tijd te hebben om te reizen, … ik zie nog wel.

Ik laat jullie.

Bedankt voor de leuke berichtjes op mijn blog en de mails…. xxx Line te paard!!!