woensdag 5 september 2007

Mijn eerste dag in La Paz

Ik zal nu zo goed en zo kwaad als het kan een tekstje sturen. Sommige toetsen vind ik niet gemakkelijk dus die sla ik over en in kan me nog niet zo goed concentreren dus... excuus voor slechte kwaliteit van de tekst.
De trip viel goed mee. Enkel de 8 uur wachten in miami met dan nog het tijdsverschil en bijpassend vermoeid gevoel maakten het wel wat lastig... En de amerikanen kunnen stom doen over al hun formaliteiten!!
Deze morgen kwam ik dus aan in La Paz. Ik krabde toch even in mijn haar toen ik merkte dat ik daar moederziel moest wachten maar geluk kwam Johann, de vrijwilligerscoordinator mij dan halen (een uur te laat) , hij herkende me direct van de foto die ik had moeten doorsturen bij mijn applicatieformulier. Hij voerde me van el alto waar ik was geland tot waar ik woon in het centrum van La Paz (de hele tijd naar beneden, met indrukwekkend uitzicht). Het appartement valt supergoed mee, het is ruim, ik heb ook een grote kamer, schoon uitzicht er woont een hele lieve hond,... Geen verwarming en een ijskoude douche is wel wat minder. Morgen komt mijn flatgenote aan, Claudia.
Ik heb deze morgen nog geprobeerd om wat te slapen, ik was wel duizelig. Toen ik wakker werd voelde ik me echt wel ziekjes. Ik had niks van eten of drinken meer dus ik moest het huis wel uit. Dit was een hele onderneming. Om een paar blokken verder te wandelen naar de winkel en terug heb ik zeker zes keer een pauze moeten inlassen. Ik voelde me zo flauw, duizelig, zonder energie... Na wat gegeten te hebben was het al veel beter maar ik voel me toch nog niet optimaal.
Ik kreeg juist een inleidend gesprek van Johann en zit nu op den hoofdbureau van Alalay te typen. Men heeft hoge verwachtingen van mij. Op het applicatieformulier schreef ik over stages bij straathoekwerk, mijn job, afgestudeerd zijn als pedagoog en leerkracht en verder moest ik nog heel veel vragen beantwoorden over vanalles. Blijkbaar ben ik aan de hand van het formulier sterk in de smaak gevallen. Vooral een vrouw die ik nog niet nader ontmoet heb had heeft vanalles voor me in petto.
Men wil graag dat ik aan drie projecten deelneem:
- preventieproject: in een inloophuis hier in la paz komen kinderen met problemen, daar helpen ze hen met schoolse taken en veel meer, men probeert er om de kinderen van de straat te houden en ze te ondersteunen in hun gezin en in het naar school gaan
- kidlink: internationaal project voor programma s voor kwetsbare kinderen om bij te leren, te motiveren, van de straat te houden, etc.
- straathoekwerk: eerste fase in hun 4 fasen model voor straatkindern (schrijf ik later wel meer over)
Mijn eerste indruk van La Paz, wel je ziet heel wat verschillende beelden, de minibussen, de typische boliviaanse vrouwen, kinderen, ik stuur later wel wat fotos.
Morgen aan de slag! (10.30 gelukkig)

tot een beetje later

ps btw de vorige tekst was een digitaal artikel, heb dit dus niet zelf geschreven (ben niet zo n schrijftalent hoor)
ps om berichten te posten moet je ofwel een googleaccount hebben (nie moeilijk) maar je kunt ook anoniem posten

3 opmerkingen:

Unknown zei

Line
Je hebt wellicht toch wel wat last gehad van hoogteziekte. Heb je geen medicatie genomen (Diamox?) om je beter te voelen?
We slaken in ieder geval een zucht van verlichting dat je reis goed is verlopen; In Parijs heb ik nog een Japans geluksbelletje gekocht en Herlinde heeft zaadjes voor een klavertje vier in de bus gestopt. 't Zal waarschijnlijk een beetje geholpen hebben, maar het hielp blijkbaar niet tegen de Amerikaanse veiligheidsparanoia; wat al van in Parijs ook al ferm op je zenuwen heeft gewerkt...
Groetjes
Vake & moeke

Unknown zei

Af en toe gaan liggen
dat scheelt algauw weer een metertje qua hoogteziekte :-)

Blij dat je goed aangekomen bent!

Joram zei

drinken line, gewoon veel drinken en blijven drinken! beste remedie. (of in de kelder gaan zitten, daar is het al iets lager gelegen)